نویسنده: خودم - سه شنبه دهم خرداد 1390
این روز ها در تالار سایه2 کار باز خوانی نمایش لارنس راهب با بازی افشین هاشمی اجرا می شود. که در شروع کار با بازی خوب او و غافلگیری تماشاچیان روبرو میشیم.که ایجاد این شکه که ایا ما داریم تئاتر می بینیم ویا واقعیت برای تماشاچیان تا اخر کار با ابهام روبروست.البته اگه تا اخر کار توجیه افشین هاشمی وجود نداشت باز هم برای ما گنگ می ماند. که ایا به راستی نمایش لغو شده است و یا این که این یک باز خوانی نمایش است.
درباره موضوع نمایش ویا متن:کم ترین چیزی که می توان گفت:این متن بی سوادی بیننده را به رخ می کشد و به بیننده می گوید:(چشمانت را باز کن و ببین که به راستی این چنین است فرزانه).البته با توجه به این که فقر مطالعه در ایران روبه رشد پیدا کرده و حتی مردم روزنامه هم نمی خوانند می توان گقت برای ان دسته نمایش خوبی بود که حد اقل چیزی را یاد گرفته اند ولی ایا برای انسان هایی که می دانند این جذابیت باز هم وجود دارد؟
به هر صورت تنها چیزی که بیننده را نگه می دارد بازی خوب افشین هاشمی به عنوان یک گوینده و این که تماشاگران می توانستند در نمایش دخالت داشته باشند کار را جالب کرده بود.
ولی در کلام اخر می خواهم بگویم که چقدر خوب می شد که هزینه این نمایش به ان ژولیت می رسید.
با سپاس.